Kunstenaar

Ik smeed mezelf in iets
wat beter is, zoek een beeld
van iets wat danst in zonlicht
oprecht dwars en levenslustig;
wat ongebonden, onbekommerd
steeds weer opent naar de zon

Ik smeed mezelf naar iemand
die verlaten wordt, maar weet
dat soms het licht gebroken is
ik vorm mezelf naar beter 
in het donker leren kijken 
omdat ik weet dat daar het wonder is 

Het is open armen naar de wereld
het is ‘s ochtends zacht de dag weer in
het is ‘s avonds van de sterren horen
dat wie niet sterft, wordt nooit geboren 

dat ook het donker eindig is.

(2021)